Cudowne dzieci scrabbli

Ostatnie dni były niezwykle intensywne dla większości członków matriksowej kohorty. Niektórzy zajmowali się organizowaniem kolejnych, już ósmych, „Truskawek w Milanówku”, inni zaś wyjątkowo gorączkowymi przygotowaniami do spektakularnego występu na swoim terenie. Trzeba przyznać, że tym pierwszym poszło znacznie lepiej, milanowska atmosfera była wyśmienita, a gracze wyglądali na bardzo zadowolonych. Znacznie gorzej poszło… ach, zresztą… najwyraźniej w tym sporcie granie „u siebie” wcale aż tak nie pomaga. A może niektórym już nic nie jest w stanie pomóc?

Ponieważ na VIII Mistrzostwach Milanówka tryumfy święcili przede wszystkim panowie (chociaż debiutująca Agnieszka dzielnie broniła honoru pań), kolejnemu turniejowi w MATRIKSIE będzie patronowała kobieta. I to nie pierwsza lepsza, chociaż trochę może tak, bo faktycznie była pierwszą kobietą, która otrzymała stopień naukowy doktora.

Elena Lucrezia Cornaro Piscopia urodziła się 5 czerwca 1646 roku w zamożnej i starożytnej rodzinie weneckiej z Cornaro. Z jej rodziny pochodziło kilku papieży i kardynałów, więc na Elenie już od dzieciństwa ciążyła presja wielkości, zupełnie jak na jakimś biednym scrabbliście, który cudem zaliczy kilka dobrych turniejów z rzędu, a później… Wiadomo. Dziewczynka otrzymała jednak od ojca staranną edukację domową i żadne oczekiwania nie były jej straszne; sama była zresztą bardzo żądna wiedzy. Jej ambicje podkręcił dodatkowo miejscowy proboszcz, który stwierdził, że niezwykłe zdolności siedmioletniej Eleny czynią z niej „cudowne dziecko”. Później naszej patronce nadano kolejny, jeszcze bardziej zaszczytny przydomek – „Oraculum Septilingue”, ponieważ nauczyła się siedmiu języków: łacińskiego, hebrajskiego, arabskiego, chaldejskiego, francuskiego, hiszpańskiego oraz angielskiego. Nieźle, prawda? Aż strach myśleć, co by było, gdyby zażyczyła sobie turnieju scrabble po łacinie. Bo z tym angielskim czy hiszpańskim to już ograna sprawa, wiadomo.

Oczywiście, nie były to jedyne zdolności naszej patronki. Oprócz języków uczyła się również filozofii, astronomii, matematyki i teologii, a także grała na harfie, klawesynie i skrzypcach. W wolnych chwilach komponowała i śpiewała. Imponujące. Nic dziwnego, że w końcu stała się lokalną atrakcją Wenecji. Ja co prawda wciąż nie mogę przyswoić trójek, ale na pewno jakieś widowisko potrafiłabym z siebie zrobić. W ogóle scrabbliści mają do tego pewną smykałkę, ale o tym może innym razem.

Elena była też bardzo cnotliwa i pobożna, bardzo pragnęła wstąpić do zakonu benedyktynek, ale ojciec kazał jej iść na studia. W latach 1672–1678 była jedyną kobietą na wydziale teologii uniwersytetu w Padwie. A że zdolna z niej była bestia, wiadomo – najpierw tytuł magistra, a później doktora filozofii. Pierwszy raz w historii. Stało się to 25 czerwca 1678 roku. Do śmierci wykładała matematykę na padewskim uniwersytecie.

Co ciekawe, aż do drugiej połowy XX wieku żadna inna kobieta nie uzyskała doktoratu na tej uczelni. Ciężkie do osiągnięcia, pewnie nawet bardziej niż bicie scrabblowych rekordów. Chociaż mamy w klubie rekordzistów (nawet truskawkowych!), analizatorów, którzy chętnie o wszystkim opowiedzą. Na spotkanie z nimi, a także z naszą ulubioną grą, zapraszamy w środę o 17:30 do milanowskich „Klimatów”. Kto wie, może czekają tam jeszcze większe atrakcje niż cudowne dziecko Wenecji?