Okiem proroka

Tak się złożyło, że w MATRIKSIE, klubie w zasadzie niewielkim, znalazłoby się kilku sympatyków Lwowa. Chociaż… nie jest to najlepsze słowo, już prędzej miłośników. A może i jakiś obywatel, kto wie. Za to o tym, jak to jest z miłością do Lwowa i słowami, doskonale wiedział nasz patron. I – chociaż najbardziej podejrzanej o to obywatelstwo duszy i serca osoby na najbliższym turnieju nie będzie – przekonamy się, komu w tę środę będzie sprzyjał wszechstronny humanista ze Lwowa.

Władysław Łoziński czy też Wojtek ze Smolnicy lub Władysław Lubicz (nie mylić z tym z Klanu) urodził się 29 maja 1843 roku w Oparach pod Samborem jako syn poczmistrza Waleriana oraz Julii z Lewickich. Wśród swoich bliskich miał samych zacnych ludzi: jeden z braci, pisarz, zginął młodo w wyniku ran odniesionych w pojedynku, zapewne o honor, a drugi był wziętym prawnikiem. Kuzyni byli naukowcami – geologiem i historykiem. Również nasz patron związał się z nauką, chociaż geologia wcale go nie skusiła. Za to historia – owszem. Zasłynął między innymi jako historyk, chociaż miał równie wiele zasług w innych, choć przecież w jakiś sposób pokrewnych, dziedzinach.

Studiował na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Lwowskiego i to z tym właśnie miastem się związał. Był redaktorem wielu lwowskich i galicyjskich gazet, a także czasopism literackich (Dziennik Literacki czy Przegląd Powszechny). Najwięcej serca włożył jednak w Gazetę Lwowską, której redaktorem naczelnym był w latach 1873–1883. Za jego kadencji gazeta została zreformowana oraz rozbudowana. Władysław Łoziński zapewnił jej również korespondentów zagranicznych, między innymi z Wiednia oraz Paryża, dzięki którym miał najświeższe wieści ze świata polityki oraz kultury. Nasz patron był również posłem do Rady Państwa, a także pierwszym sekretarzem naukowym Fundacji im. Ossolińskich, wiceprezesem Towarzystwa Historycznego, prezesem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, członkiem Akademii Umiejętności oraz Towarzystwa Ludoznawczego we Lwowie… Niezwykle zapracowany człowiek, nie da się ukryć. Był też powieściopisarzem oraz kolekcjonerem dzieł sztuki. Zmarł 21 maja 1913 roku we Lwowie, gdzie został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Od 1906 roku był honorowym obywatelem tego pięknego miasta.

Władysław Łoziński cechował się niezwykłą dbałością o język. Nic więc dziwnego, że został patronem kolejnego matriksowego turnieju, wszak chyba wszyscy scrabbliści podzielają to zamiłowanie. No, przynajmniej podczas gier, zwłaszcza turniejowych, kiedy starannie kładą płytki na planszach, obawiając się czujnego oka przeciwnika i czerwonej buźki w OSPS. Chociaż… u nas w klubie akurat kiciarzy nie brakuje, ich kity są jednak na swój sposób kunsztowne i wyrafinowane, a czasem brzmią jeszcze lepiej niż niektóre słownikowe potworki. Ale o tym możecie przekonać się sami już w najbliższą środę o 17:30 w milanowskich „Klimatach”. Zapraszamy!