LXXIII Turniej w MATRIKSIE im. Ludwika Paka

Chociaż rola Peresady w Siekierezadzie uznawana jest za najwybitniejszą kreację filmową w dorobku patrona naszego ostatniego turnieju, to większości Polaków Ludwik Pak najbardziej znany jest z krótkiego, ale wyrazistego epizodu w Misiu Stanisława Barei. (Nawiasem mówiąc, pomiędzy patronami matriksowych spotkań powoli zaczyna się tworzyć sieć powiązań – Pak zagrał w filmie Barei, Bareja wyreżyserował serial na podstawie scenariusza Janiny Ipohorskiej, Fryderyk Jarosy niejednokrotnie zapowiadał występy Mieczysława Fogga, truizmem jest wspomnienie, ilu z polskich patronów wychowało się na elementarzu Falskiego, a w to, ilu patronów korzystało z metod wypracowanych przez Dr. Roberta, lepiej nie wnikajmy).

Znów niewielu miłośników scrabbli zawitało do Klimatów, lecz na turnieju działy się rzeczy ciekawe. W pierwszej rundzie doszło do przełomowego wydarzenia, niejako wywołanego już w relacji z poprzedniego spotkania. Otóż Agnieszka, niemająca do tej pory szczęścia w starciach z Markiem, w końcu wygrała, i to zdecydowanie, bo 442:316. Marek chyba był już myślami przy graboszyckim karpiu (przy okazji – gratulacje za świetny, o mało co niezakończony generalnym zwycięstwem, występ!), gdyż znakomite gry przeplatał takimi, o których chyba będzie chciał szybko zapomnieć.

Tymczasem przy pierwszym stole Mariola ograła wyraźnie Maćka i prowadzenia nie oddała prawie do końca. To „prawie” wynikło z tego, że Maciek postanowił sprawdzić swoją skuteczność w „iściu dołem” i ataku z odległych pozycji. Więc choć po dwóch rundach zajmował ostatnie miejsce, to trzyrundowy finisz, podczas którego zdecydowanie pokonał pozostałych uczestników turnieju, pozwolił mu po raz kolejny triumfować. W ostatniej partii wPAKował Markowi 529 pkt., kończąc partię znamiennym ZABIJEMY... powiało grozą, ale żadna siekiera nie zmaterializowała się, pojawiły się natomiast... wyniki turnieju.