Zima leśnych ludzi

Dzień, który nastąpi po najbliższym matriksowym turnieju, będzie momentem, na który od pewnego czasu wszyscy niecierpliwie czekają. W ułamku sekundy stopnieją zalegające zwały śniegu, a ciepły wiatr poniesie w świat subtelne wonności milanowskiej wiosny. Dzieci ukradkiem wymkną się ze szkoły i rozbiegną się po zalanych słońcem skwerach, by skryć się wśród świeżych pąków krzewów i pić z puszek niezdrową colę. Piękna wizja, ale to dopiero w czwartek. Przed nami jeszcze środa, a w środowy wieczór – turniej w MATRIKSIE. Na chwilę więc porzućmy fantazje o pierwszym dniu wiosny i rozkoszujmy się jeszcze zimą leśnych ludzi.

- Ja… Peresada jestem… Tutejszy. A na żerdziach ja robię, bo tu na ścince to g***o można zarobić – przedstawia się grany przez Ludwika Paka robotnik leśny w „Siekierezadzie” Witolda Leszczyńskiego na podstawie powieści Edwarda Stachury. Trzeba przyznać – patron najbliższego turnieju w MATRIKSIE pierwszorzędnie grał drugoplanowe role. Ludwik Pak, przez przyjaciół ze środowiska aktorskiego zwany „Lulu”, urodził się 20 marca 1930 roku w Jasionnej. W swoim niedługim życiu parał się wieloma zajęciami. Wcielał się między innymi w akordeonistę, mleczarza, brukarza, sierżanta, kominiarza czy w poczciwego, smutnego alkoholika. Jednak tak naprawdę był przede wszystkim wybitnie utalentowanym, wszechstronnym aktorem, którego role – chociaż epizodyczne – na długo zapadają w pamięć.

W 1955 roku nasz patron ukończył warszawską PWST i już wtedy był świetnie zapowiadającym się artystą. Grywał głównie w stołecznych teatrach: Dramatycznym, Ateneum i Rozmaitości; w wielu różnych kreacjach pokazał, że doskonale czuje się zarówno w komedii, jak i w dramacie. Niektórzy znają go przede wszystkim z niezapomnianych ról w filmach. Na tym polu zadebiutował w 1954 roku epizodem w „Godzinach nadziei” Jana Rybkowskiego. Charyzma Lulu sprawiała, że – oprócz kilku wyjątków – jego bohaterowie byli charakterni, obdarzeni wyjątkowo silną osobowością. Fizjonomia Paka, zmieniona wieloletnimi zmaganiami z alkoholizmem, spowodowała, że obsadzano go przede wszystkim w rolach ludzi prostych, wykolejonych, nierzadko z marginesu społecznego. To on jako pierwszy grał Józefa Balcerka w serialu „Alternatywy 4”. Dopiero po wznowieniu zdjęć, przerwanych wprowadzeniem stanu wojennego, Stanisław Bareja zdecydował się na zmianę w obsadzie. Ludwik Pak zmarł 7 grudnia 1988 roku w Warszawie.

A jak to wszystko ma się do scrabbli? To proste. I tutaj mamy swoje gwiazdy – utalentowanych graczy, którzy olśniewają wszystkich z pierwszego planu. A jednak zdarza się czasem, że turniej wygra ktoś, na kim – brutalnie mówiąc – wielkie osobistości świata scrabble zwykły nabijać sobie punkty, licząc na łatwe zwycięstwa. Mistrzowie drugiego planu potrafią zaskoczyć. No i przyznajmy – bez nich turnieje nie byłyby takie same. Wyobrażacie sobie „Siekierezadę” bez Peresady? No właśnie. A że zdarza się, że ich kunszt przyćmiewa innych… Jak to wygląda w przypadku Ludwika Paka, można zobaczyć tutaj. A w MATRIKSIE? Wszystko okaże się w środę w milanowskich „Klimatach” o 17:30. Serdecznie zapraszamy!