Klimatyczna adrenalina

Tętno przyspiesza, ręce zaczynają lekko drżeć, oddech robi się płytki, szybszy, źrenice się rozszerzają. Spoglądasz na przeciwnika i starasz się uwierzyć, że jeśli nie umiejętnościami, to przynajmniej przy pomocy dzikiego fartu uda Ci się go pokonać. Na początku udajesz, że masz beznadziejny skład, że Workowy Cię opuścił, że nie pamiętasz jak wygląda blank - marszczysz w zamyśleniu czoło nawet wtedy, gdy na stojaku masz siódemkę i zauważasz na planszy doskonałe na nią miejsce. Udajesz, że go nie widzisz, starasz się patrzeć obojętnie na boki lub miejsce jak najdalsze od najbardziej pożądanego, żeby tylko przeciwnik nie wyczuł Twoich intencji, żeby nie unicestwił tak misternie uplecionego planu jego pokonania. Wtem JEST - Przeciwnik ominął upatrzone miejsce! Z tryumfem na twarzy kładziesz ją! Potrójna premia! Dziewiątka! 146 pkt.! Lecz co to? Nie ma tego słowa w OSPS? Jak to możliwe? Krew napływa do twarzy, rumieniec emocji i złość w oczach ujawniają nagle to wszystko, co starałeś się przez tyle czasu ukryć. Wszystko się wali, nieoczekiwana strata Cię pogrąża. Ostatecznie przegrywasz, plując sobie w brodę, bo być może gdyby... tyle przecież innych, bezpieczniejszych dróg było. Sensowniejsze słowa. Przegapione, istniejące siódemki. Zaryzykowałeś, bo czasami przecież się udaje, a to takie ładne słowo było...

I jak? Trafiłam z opisem emocji, jakie targają Tobą podczas gry? Nie bez powodu do nich nawiązałam. Myślę, że bardzo podobne przeżywał przed każdym swoim numerem, nasz niezwykły patron - Evel Knievel - kaskader, człowiek uzależniony od adrenaliny. Urodzony w 1938 r. w Montanie, dał się poznać szerszej publiczności jako specjalista od skoków na swoim ulubionym harleyu davidsonie. Nie byłoby o gościu jednak głośno, gdyby były to zwykłe skoki. On sobie wymyślił, że zadziwi nas fikołkami przez takie przeszkody, jak ciągi samochodów, zbiorniki z rekinami, jadowitymi wężami oraz przez płonące obręcze! Jedni uważają, że miał ogromną wyobraźnię, inni uważali, że jest wręcz odwrotnie. Jak widać - nasz człowiek :) Przecież my tak samo podczas gry ryzykujemy, kładziemy jakieś przeraźliwe kity z miną niewiniątka, wierząc, że przeciwnikowi nie będzie się chciało wykonać spaceru do komputera ze słownikiem. Czasem popisujemy się wyobraźnią, a czasem jej brakiem. Walczymy, skaczemy po szczeblach rankingu, nieraz boleśnie upadając. Jednak bez względu na to, co nas spotyka przy stole, bez względu na poniesione straty fizyczne i moralne - wracamy do grania. My - ludzie uzależnieni od adrenaliny. Jak Evel Knievel. Wszyscy jesteśmy Evelami scrabblowej planszy!

Wracając do historii naszego patrona, jego największą próbą miało być wystrzelenie pojazdem z napędem rakietowym nad kanionem rzeki Snake, mającej aż 1,5 km szerokości. Wyczyn ten był transmitowany przez telewizję - niestety (a może na szczęście) zaraz po starcie zbyt szybko otworzył się specjalny spadochron, dzięki któremu Knievel wylądował zaledwie parę metrów od rzeki, odnosząc lekkie obrażenia. Dla nas podobnym przeżyciem jest udział w dużych turniejach. Rzucamy się w nie, pewni swoich umiejętności, ale rzeczywistość dość szybko wielu z nas odziera ze złudzeń. Nie wszyscy mogą skakać przez węże, nie wszyscy wytrzymują żar płonących obręczy, ale trenujemy, wierząc i marząc, że kiedyś nam się to uda, więc róbmy to nadal - wierzmy, grajmy, trenujmy. Zróbmy też to znowu razem w środę, o 18.30 w milanowskich „Klimatach” :) Nie dajmy się rekinom!