XXXIV Turniej w MATRIKSIE im. Fernanda Pessoi

Kogo spotkaliśmy? Za każdym razem, kiedy przed następną grą zagarniam litery do woreczka, a kolejny przeciwnik nastawia zegar, zastanawiam się – czy na tę osobę jest jakaś specyficzna taktyka? Jak gra akurat ten konkretny scrabblista? Czy może raczej – jak gra ze mną? A później przechadzam się pomiędzy planszami i widzę go – tym razem zupełnie innego, z całkowicie odmiennym od wcześniej prezentowanego zestawem sztuczek. Kątem oka zerkam na kartę zapisu, ale nie, tak daleko jak Fernando Pessoa nikt z nas jeszcze nie zabrnął.

Tryumfatorem ostatniego matriksowego turnieju, z kompletem dużych punktów, został Dominik, któremu patron wyjątkowo sprzyjał już od pierwszej partii, pozwalając wyciągać z woreczka dokładnie to, czego rozbawiony gracz akurat pragnął. Później poszło nadzwyczaj gładko: SANDWICZ, OBLEKANA, MIEROŻA – ostatnia siódemka była zresztą „wynikiem” przegapienia ruch wcześniej słowa ATOMIZERY. Sam zwycięzca próbował podeprzeć to najpierw chłodną kalkulacją (wszak za ATOMIZERY były zaledwie 73 punkty, a MIEROŻA to już 77), a później chorobą – to akurat może rzucić trochę światła na podejrzaną przychylność Pessoi.

Na drugim stopniu podium uplasował się Rafał, któremu na drodze do zwycięstwa stanął bye, zgotowany mu przez Maćka (okazuje się, że 6 punktów faktycznie robi różnicę). Za to zdołał w końcu pokonać Agnieszkę. Gratulacje!

Maćkowi nie udało się wykorzystać szansy, którą sprezentował mu los, i przegrał z Dominikiem potyczkę o zwycięstwo. Partia była bardzo wyrównana, uważnie obserwowana przez żądnego zemsty Rafała oraz zawodników, którzy swoje już skończyli, a także – ku wielkiej uciesze reszty kohorty - dogłębnie przeanalizowana przez Maćka i Dominika. Ostatnie słowo należało więc do matematyki.

Czwarte miejsce przypadło Halinie, która coraz odważniej poczyna sobie w klubie. Wygrała partię z Kamilą, a pogróżki, którymi uraczyła mnie po naszej pierwszej grze, okazały się całkowicie poważne. Tak trzymać! Agnieszka – niedługo oficjalny członek MATRIKSA – otrzymała bye’a już w pierwszej rundzie. W następnych panowie nie byli dla niej łaskawi, ale Kamila – owszem.

Mnie, niżej podpisanej, zupełnie się nie powiodło. Przez dużą część turnieju walczyłam z pełnym samogłosek stojakiem, za to system w końcu rozstawił mnie z Dominikiem, co zbyt często się nie zdarza. Wesoła to była gra, ale trochę czasu jeszcze minie, zanim jedyny niestuknięty, ale jakże oporny przeciwnik wreszcie mi ulegnie. Kamila tym razem przegrała wszystkie partie, ale to przecież nic. Był bye, pół punktu piechotą nie chodzi – wierzę, że na następny turniej przyjdzie rozochocona i gotowa podjąć kolejne wyzwania.

Kogo więc spotkaliśmy – do końca nigdy nie wiadomo. Na pewno życzliwą, tym razem mocno sfeminizowaną bandę miłośników zabawy słowem. A to, jak dokładnie prezentują się wyniki naszego spotkania, można zobaczyć poniżej.

Wyniki turnieju