Jestem megalomanem…
Tak powiedział kiedyś o sobie Witold Lutosławski (ur. 25 stycznia 1913, zm. 7 lutego 1994), znany polski kompozytor i dyrygent, patron naszego kolejnego turnieju. Jemu nieustannie grała w duszy muzyka, nam wciąż towarzyszy dźwięk mieszanych w worku płytek.
Megalomanów wśród skrablistów nie brakuje, ale kto by się do tego przyznał otwarcie? Melomani również się znajdą, lecz trudno takie typy zdiagnozować na skutek nieustannej megalomańskiej analizy rozegranych przez siebie partii. Czy znajomość takich słów jak dodekafonia czy aleatoryzm zbliża nas do wielkiego świata muzyki?
Rzekomy megaloman Lutosławski postrzegany był jako skromny, zamknięty w sobie człowiek, a przy tym elegancki, kurtuazyjny mężczyzna, zakochany w muzyce i w swojej żonie. O jego życiu prywatnym niewiele wiadomo. Tylko przyjaciele, odwiedzający dom Lutosławskich na warszawskim Żoliborzu przy ul. Śmiałej, mogliby na ten temat powiedzieć nieco więcej.
Witold Lutosławski interesował się nie tylko muzyką, ale również szeroko pojętą kulturą, życiem społecznym i politycznym. Miał swoje zdanie na każdy temat, lecz niechętnie publicznie je wyrażał. W osobistych zapiskach (tzw. Zeszycie Myśli) z 26 kwietnia 1962 r. napisał na przykład:
Położenie oryginalnego słowa (np. z zestawu ONSIDTU – nie STUDNIO, ani DOUSTNI, tylko DITONUS ) na pewno sprawia nam przyjemność, pod warunkiem jednak, że jest notowane w oficjalnym słowniku (OSPS). Ditonus to nazwa interwału tercji wielkiej w muzyce średniowiecznej. Fajne, ale w OSPS-ie nie ma.
W środę 25 stycznia zaczynamy grę o godz. 16.00
Megalomanów wśród skrablistów nie brakuje, ale kto by się do tego przyznał otwarcie? Melomani również się znajdą, lecz trudno takie typy zdiagnozować na skutek nieustannej megalomańskiej analizy rozegranych przez siebie partii. Czy znajomość takich słów jak dodekafonia czy aleatoryzm zbliża nas do wielkiego świata muzyki?
Rzekomy megaloman Lutosławski postrzegany był jako skromny, zamknięty w sobie człowiek, a przy tym elegancki, kurtuazyjny mężczyzna, zakochany w muzyce i w swojej żonie. O jego życiu prywatnym niewiele wiadomo. Tylko przyjaciele, odwiedzający dom Lutosławskich na warszawskim Żoliborzu przy ul. Śmiałej, mogliby na ten temat powiedzieć nieco więcej.
Witold Lutosławski interesował się nie tylko muzyką, ale również szeroko pojętą kulturą, życiem społecznym i politycznym. Miał swoje zdanie na każdy temat, lecz niechętnie publicznie je wyrażał. W osobistych zapiskach (tzw. Zeszycie Myśli) z 26 kwietnia 1962 r. napisał na przykład:
Nuda, znużenie, zblazowanie, znieczulenie na bodźce – oto powody ustawicznej ewolucji języka. To z nudy ludzie starają się zastosować jakieś słowo do wyrażenia czegoś, czego przedtem to słowo nie wyrażało. Jest to stadium, w którym takie nowe zastosowanie słowa wydaje się „oryginalne”, zwraca uwagę, sprawia mówiącemu pewną drobniutką przyjemność. W ten sposób powstają mody na pewne słowa używane w nowych znaczeniach. Z czasem to nowe użycie słowa powszednieje, nudzi się, nowe znaczenie słowa traci swą „nowość”, „atrakcyjność” – wchodzi do oficjalnego słownika. W ten sposób powstaje litania dodatkowych znaczeń towarzysząca wielu słowom w słownikach.
Położenie oryginalnego słowa (np. z zestawu ONSIDTU – nie STUDNIO, ani DOUSTNI, tylko DITONUS ) na pewno sprawia nam przyjemność, pod warunkiem jednak, że jest notowane w oficjalnym słowniku (OSPS). Ditonus to nazwa interwału tercji wielkiej w muzyce średniowiecznej. Fajne, ale w OSPS-ie nie ma.
Autor: Mariola
Przypominamy!W środę 25 stycznia zaczynamy grę o godz. 16.00
