XIII Turniej 'U Artystek' im. A. A. Milne’a
Gra w Misie-Patysie
Alan Alexander Milne (1882–1956) znany jest przede wszystkim jako autor Kubusia Puchatka i Chatki Puchatka, choć ma też na swoim koncie kilka powieści, parodię przygód Sherlocka Holmesa, kryminał, romans, sztuki teatralne i własną biografię. Jednak to twórczość dla dzieci zapewniła mu stałe miejsce w literaturze.
Filozofia myślenia bohaterów ze Stumilowego Lasu odcisnęła się wyraźnym piętnem na poczynaniach zawodników biorących udział w środowym turnieju „U Artystek”. Brykanie po planszy w większości przypadków zakończyło się… wbryknięciem do rzeki. Doświadczył tego Maciek, który pod jakimś wpływem (jak sam twierdzi – bujnej wyobraźni) postanowił położyć Dorocie premię EREKTORY. Jego tłumaczenie, że w grę mógłby wchodzić dźwig lub inne urządzenie do erekcji (czyli wznoszenia), wydaje się sensowne. Niestety, jak do tej pory żaden sprzęt spełniający podobną funkcję nie został tak nazwany.
Autorka niniejszej relacji pobrykała aż trzykrotnie w jednej grze, i to w dodatku ze swoim Maleństwem (starym chłopem notabene). Z zestawu ESTYMO + blank najpierw ułożyła beznadziejnie SEMIOTY, a chwilę później METYSKO, co również zleciało. Tymczasem Dominik-Krzyś, który obserwacyjnie gra symultanę, od razu wiedział, że było z tego TERMOSY. Swojej trzeciej straty już nie pamiętam, za to wiem, że na skutek owych brykań w końcu spadł mi czas. Takie to Misie-Patysie.
Zegar był też bezlitosny dla Rafała. W pierwszej partii, prowadząc z Dominikiem, zamiast w końcówce zagrać cokolwiek na punkty, zaczął kombinować nad premią. Czas mu spadł, a Dominik, mocno zdziwiony, wygrał. Pasuje tu jak ulał pytanie Prosiaczka do Puchatka:
– A co tropisz?
– Coś, coś, coś – odparł tajemniczo Puchatek.
– A co, co, co?
– Będę musiał trochę poczekać, aż to coś wytropię i wtedy się dowiem.
Wiedza bywa czasem bolesna.
Marek zaś w rozgrywce z Maćkiem tak mniej więcej skomentował pierwszy ruch przeciwnika i stan swojego stojaka: Już wiem jaka to będzie partia – do d…
I wykrakał, albo raczej wyS(ł)owił się.
W podsumowaniu turnieju nie mogę oprzeć się kolejnym cytatom z A. A. Milne’a:
1. Wyszło to trochę inaczej, niż myślałem, ale zawsze wyszło.
2. Są tacy, co potrafią, a są tacy, co nie potrafią. W tym cała rzecz.
Nie dotyczy to oczywiście naszego Win(nie; tak) – Dominika, który po raz kolejny wziął wszystkie cztery ciastka, a gdyby nie nasz spisek z PKP w sprawie zmiany rozkładu jazdy, to sięgnąłby pewnie jeszcze po piąte. A zasady ustalili przecież Królik i Tygrysek:
Królik: Dżentelmen bierze tylko jedno ciastko.
Tygrysek: A to przepraszam, jestem na diecie.
Wyniki turnieju
Filozofia myślenia bohaterów ze Stumilowego Lasu odcisnęła się wyraźnym piętnem na poczynaniach zawodników biorących udział w środowym turnieju „U Artystek”. Brykanie po planszy w większości przypadków zakończyło się… wbryknięciem do rzeki. Doświadczył tego Maciek, który pod jakimś wpływem (jak sam twierdzi – bujnej wyobraźni) postanowił położyć Dorocie premię EREKTORY. Jego tłumaczenie, że w grę mógłby wchodzić dźwig lub inne urządzenie do erekcji (czyli wznoszenia), wydaje się sensowne. Niestety, jak do tej pory żaden sprzęt spełniający podobną funkcję nie został tak nazwany.
Autorka niniejszej relacji pobrykała aż trzykrotnie w jednej grze, i to w dodatku ze swoim Maleństwem (starym chłopem notabene). Z zestawu ESTYMO + blank najpierw ułożyła beznadziejnie SEMIOTY, a chwilę później METYSKO, co również zleciało. Tymczasem Dominik-Krzyś, który obserwacyjnie gra symultanę, od razu wiedział, że było z tego TERMOSY. Swojej trzeciej straty już nie pamiętam, za to wiem, że na skutek owych brykań w końcu spadł mi czas. Takie to Misie-Patysie.
Zegar był też bezlitosny dla Rafała. W pierwszej partii, prowadząc z Dominikiem, zamiast w końcówce zagrać cokolwiek na punkty, zaczął kombinować nad premią. Czas mu spadł, a Dominik, mocno zdziwiony, wygrał. Pasuje tu jak ulał pytanie Prosiaczka do Puchatka:
– A co tropisz?
– Coś, coś, coś – odparł tajemniczo Puchatek.
– A co, co, co?
– Będę musiał trochę poczekać, aż to coś wytropię i wtedy się dowiem.
Wiedza bywa czasem bolesna.
Marek zaś w rozgrywce z Maćkiem tak mniej więcej skomentował pierwszy ruch przeciwnika i stan swojego stojaka: Już wiem jaka to będzie partia – do d…
I wykrakał, albo raczej wyS(ł)owił się.
W podsumowaniu turnieju nie mogę oprzeć się kolejnym cytatom z A. A. Milne’a:
1. Wyszło to trochę inaczej, niż myślałem, ale zawsze wyszło.
2. Są tacy, co potrafią, a są tacy, co nie potrafią. W tym cała rzecz.
Nie dotyczy to oczywiście naszego Win(nie; tak) – Dominika, który po raz kolejny wziął wszystkie cztery ciastka, a gdyby nie nasz spisek z PKP w sprawie zmiany rozkładu jazdy, to sięgnąłby pewnie jeszcze po piąte. A zasady ustalili przecież Królik i Tygrysek:
Królik: Dżentelmen bierze tylko jedno ciastko.
Tygrysek: A to przepraszam, jestem na diecie.
Wyniki turnieju
Autor: Mariola
