VI Turniej 'U Artystek' im. Marka Twaina
Przesadzone pogłoski
„Ważnym czynnikiem jest właściwe słowo. Ilekroć napotykamy jedno z tych naprawdę właściwych słów… osiągamy rezultaty fizycznie i duchowo – i to z prędkością błyskawicy”.
Czyż scrabble nie są poszukiwaniem właściwych słów? Słów dających szybkie rezultaty? Jakże prorocza to sentencja. Nie wiemy, czy wynikająca z pływania po Missisipi, poszukiwania złota, czy może towarzyszenia grupie Amerykanów w ich wycieczce po Europie i ich zdziwieniom z niej płynących. Tomek Sawyer świetnie operował nie tylko słowem i zapewne byłby świetnym scrabblistą, gdyby dane było mu zasiąść do planszy.
Mark Twain, patron turnieju rozegranego w Matriksie 30 listopada, kiedyś wysłał telegram o treści „pogłoski o mojej śmierci są mocno przesadzone” w reakcji na artykuł informujący o odejściu ze świata pisarza. Turniej jego imienia obfitował w zdarzenia świadczące o tym, że pogłoski zwykle bywają przesadzone.
Otóż przesadzone są pogłoski o znakomitej umiejętności gry RobKama w niedoczasie i jego wręcz wielkim uwielbieniu dla kładzenia ostatniej literki, gdy wskazówka zegara ledwo wisi. RobKam, który był naszym gościem i debiutował w rozgrywkach klubowych (cieszymy się bardzo i zapraszamy ponownie), w partii z autorem relacji pozwolił, aby czas mu zwyczajnie spadł, gdy w worku zostało jeszcze kilkanaście liter. Co prawda pewnym wytłumaczeniem może być fakt, że gramy na 15 minut, ale któżby przejmował się taką wymówką?
Przesadzone są także pogłoski o przedwczesnej śmierci scrabblowej niżej podpisanego. To prawda, że swoją karierę w klubie Matriks zaczął od jakże uroczej serii ośmiu porażek z rzędu, ale z turnieju na turniej widoczna jest poprawa, a jej trend (coraz wyższe miejsca, coraz więcej zwycięstw) zwiastuje, co stanie się już w najbliższym czasie. A co stać się wcale nie musi. Bo przesadzone są także pogłoski, że płeć piękna w scrabble poczyna sobie słabiej od mężczyzn. Wprawdzie akurat w tym turnieju Mariola zajęła miejsce czwarte, ale gdyby w ostatniej rundzie wygrała z Maczu (któremu akurat przyżarło) święciłaby triumf, podobnie, jak miało to miejsce w III Turnieju u Artystek. A niżej podpisanego, i nie tylko, Mariola w klubie ogrywa regularnie i boleśnie.
Pierwsze miejsce Maczu potwierdza w końcu przesadę tkwiącą w pogłoskach o tym, że nieużywane narządy zanikają. Maczu, mimo długiej nieobecności w rozgrywkach scrabblowych, pokazuje, że niczego z umiejętności mu nie brakuje – ponownie (już czwarty raz, a trzeci z rzędu) wygrał turniej i został liderem klubowego rankingu. A jak twierdzi patron turnieju: „Być pierwszym – to jest to. Uczynić coś, powiedzieć coś, zobaczyć coś – przed kimkolwiek innym – to przyjemność, w porównaniu z którą wszystkie inne przyjemności są blade i zwykłe, a inne rozkosze tanie i pospolite”.
Pozostaje mieć nadzieję, że tej przyjemności będą zaznawać częściej także pozostali klubowicze.
A oto wyniki i statystyki turniejowe, przy czytaniu których należy pamiętać o Marku Twainie i jego twierdzeniu: „Są trzy rodzaje kłamstw: kłamstwa, bezczelne kłamstwa i statystyki”.
Czyż scrabble nie są poszukiwaniem właściwych słów? Słów dających szybkie rezultaty? Jakże prorocza to sentencja. Nie wiemy, czy wynikająca z pływania po Missisipi, poszukiwania złota, czy może towarzyszenia grupie Amerykanów w ich wycieczce po Europie i ich zdziwieniom z niej płynących. Tomek Sawyer świetnie operował nie tylko słowem i zapewne byłby świetnym scrabblistą, gdyby dane było mu zasiąść do planszy.
Mark Twain, patron turnieju rozegranego w Matriksie 30 listopada, kiedyś wysłał telegram o treści „pogłoski o mojej śmierci są mocno przesadzone” w reakcji na artykuł informujący o odejściu ze świata pisarza. Turniej jego imienia obfitował w zdarzenia świadczące o tym, że pogłoski zwykle bywają przesadzone.
Otóż przesadzone są pogłoski o znakomitej umiejętności gry RobKama w niedoczasie i jego wręcz wielkim uwielbieniu dla kładzenia ostatniej literki, gdy wskazówka zegara ledwo wisi. RobKam, który był naszym gościem i debiutował w rozgrywkach klubowych (cieszymy się bardzo i zapraszamy ponownie), w partii z autorem relacji pozwolił, aby czas mu zwyczajnie spadł, gdy w worku zostało jeszcze kilkanaście liter. Co prawda pewnym wytłumaczeniem może być fakt, że gramy na 15 minut, ale któżby przejmował się taką wymówką?
Przesadzone są także pogłoski o przedwczesnej śmierci scrabblowej niżej podpisanego. To prawda, że swoją karierę w klubie Matriks zaczął od jakże uroczej serii ośmiu porażek z rzędu, ale z turnieju na turniej widoczna jest poprawa, a jej trend (coraz wyższe miejsca, coraz więcej zwycięstw) zwiastuje, co stanie się już w najbliższym czasie. A co stać się wcale nie musi. Bo przesadzone są także pogłoski, że płeć piękna w scrabble poczyna sobie słabiej od mężczyzn. Wprawdzie akurat w tym turnieju Mariola zajęła miejsce czwarte, ale gdyby w ostatniej rundzie wygrała z Maczu (któremu akurat przyżarło) święciłaby triumf, podobnie, jak miało to miejsce w III Turnieju u Artystek. A niżej podpisanego, i nie tylko, Mariola w klubie ogrywa regularnie i boleśnie.
Pierwsze miejsce Maczu potwierdza w końcu przesadę tkwiącą w pogłoskach o tym, że nieużywane narządy zanikają. Maczu, mimo długiej nieobecności w rozgrywkach scrabblowych, pokazuje, że niczego z umiejętności mu nie brakuje – ponownie (już czwarty raz, a trzeci z rzędu) wygrał turniej i został liderem klubowego rankingu. A jak twierdzi patron turnieju: „Być pierwszym – to jest to. Uczynić coś, powiedzieć coś, zobaczyć coś – przed kimkolwiek innym – to przyjemność, w porównaniu z którą wszystkie inne przyjemności są blade i zwykłe, a inne rozkosze tanie i pospolite”.
Pozostaje mieć nadzieję, że tej przyjemności będą zaznawać częściej także pozostali klubowicze.
A oto wyniki i statystyki turniejowe, przy czytaniu których należy pamiętać o Marku Twainie i jego twierdzeniu: „Są trzy rodzaje kłamstw: kłamstwa, bezczelne kłamstwa i statystyki”.
Autor: Marek Dudkiewicz
